Miedź, obok żelaza odegrała wyjątkową rolę w rozwoju cywilizacji ludzkiej. Epoka brązu zawdzięcza swoją nazwę jednemu ze stopów miedzi. Pierwiastek ten znany jest od starożytności, od kiedy to był podstawowym składnikiem brązów.

Miedź wraz z innymi elementami tworzy różnorakie stopy, które przydają się np. w jubilerstwie (połączenie złota i miedzi tworzy idealny do obróbki biżuterii materiał). Innym znanym stopem jest brąz - czyli połączenie miedzi z cyną. Dodatkowe elementy takie jak fosfor czy krzem zmieniają właściwości brązu powodując, że jest on bardziej rozciągliwy lub bardziej kowalny. Kolejnym stopem z udziałem miedzi i cynku jest mosiądz. Dzięki wysokiej odporności na korozję, miedź wykorzystywana jest na morzu, w budownictwie oraz przemyśle. W wilgotnym środowisku pokrywa się patyną, która chroni miedź przed dalszą korozją. Miedź ulega korozji w atmosferze zawierającej dwutlenek siarki. Miedź to bardzo plastyczny materiał - daje się zginać, rozciągać, rozpłaszczać - dzięki czemu idealnie nadaje się do wszelkiego rodzaju zdobień - zarówno w biżuterii jak i budownictwie (daje się łatwo lutować).  Dodatkowo materiał ten jest bardzo wytrzymały mechanicznie. Miedź znajduje się również w organizmach żywych - roślinnych i zwierzęcych. Najwięcej znajduje się jej w wołowinie, sałacie, grzybach, owocach morza, podrobach, chlebie pełnoziarnistym, warzywach strączkowych, orzechach, awokado, w kakao,  czy kiwi. Miedź jest potrzebna ludzkiemu organizmów, jej niedobór prowadzi do niedokrwistości, poprzez zahamowanie wchłaniania żelaza, który transportuje czerwone krwinki. Brak miedzi powoduje anemię, schorzenia naczyń wieńcowych, ograniczenie wzrostu i płodności, zaburzenia sytemu nerwowego, migreny, choroby układu krążenia, osteoporozę, zaburzenia psychiczne, ogólną słabość organizmu. Codzienna dawka miedzi w pokarmach powinna wynieść dla dorosłego człowieka 2 mg. Miedź ma działanie dezynfekujące, zapobiega zakażeniom. Pliniusz Starszy pisał, że rany nigdzie nie goją się lepiej, niż w sąsiedztwie kopalni miedzi. Zatem miedź ma właściwości bakteriobójcze, gdyż bakterie po zetknięciu z miedzią po prostu przestają oddychać. Idealnym rozwiązaniem niektórych problemów zdrowotnych jest biżuteria, w której wykorzystuje się miedź. Miedziane bransoletki  są alternatywną metodą na walkę z bólem, reumatyzmem, lumbago, artretyzmem, urazami sportowymi, bólami pleców, łokci, nadgarstków, kolan, kręgosłupa. Miedź pomaga w walce ze zmęczeniem, stresem, zaburzeniami krążenia krwi, kłopotami ze snem, żylakami czy osteoporozą. Miedziane ozdoby noszone od czasów starożytnych chronić mają przed bólem. Niektóre kultury takie jak: Masajowie, Indianie Pueblo, Szerpowie używali miedzi do zwiększenia wytrzymałości. W Indiach miedź ma znacznie astrologiczne. Chroni przed złem, jest symbolem łagodnej Wenus. W Chinach miedź ma znaczenie dla regulacji przepływu energii życia - zwanej chi. W antycznej Grecji czy też Rzymie, aby zmniejszyć ból, wojownicy nosili na swych rękach miedziane bransolety. Miedź posiada składnik zwany enzymem, który pomaga w regeneracji i wytwarzaniu chrząstek, działa również w walce z wolnymi rodnikami, które niszczą strukturę innych cząstek i ich regenerację, prowadząc do starzenia się komórek. Zielony osad tworzący się poprzez kontakt z ludzkim potem to związki miedzi, które organizm wchłania zgodnie z własnymi potrzebami poprzez skórę. Według analiz specjalistów związki miedzi są bardziej skuteczne i mniej toksyczne niż leki używane przy schorzeniach artretycznych.

Kontakt mailowy pod adresem:
okopana@gmail.com